افراط گرایی اسلامی در آسیای مرکزی:nمطالعه ی موردی حزب التحریر
کد مقاله : 1032-IRFP-FULL
نویسندگان:
محمدکاظم عبدالحمیدی *
دانشجو
چکیده مقاله:
با فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی و استقلال جمهوری های آسیای مرکزی اسلام سیاسی به عنوان یک رقیب قدرتمند برای دولت های این منطقه ظاهر شد.در این میان برخی جریانات اسلامی در این کشورها مانند جنبش اسلامی ازبکستان با روی اوری به خشونت از همان ابتدا زمینه را برای اجماع جهانی علیه خود فراهم کردند.اما حزب التحریر با پرهیز از خشونت و تاکید بیشتر بر جذب تشکیلاتی چهره ای میانه تر را از خود به نمایش گذاشته تا جایی که در برخی از کشورها این حزب قانونی است و در برخی کشور هایی اروپایی دارای دفتر می باشد و حتی ایالات متحده این گروه را پس از وقایع یازده سپتامبر در زمره ی گروه های تروریستی قرار نداده است .با توجه به رویه ی مذکورتا کنون این حزب تهدید امنیتی برای این منطقه و به تبع آن جمهوری اسلامی ایران قلمداد نشده است.پرسش اصلی این نوشته این می باشد که آیا حزب التحریر تهدید امنیتی بالقوه برای این منطقه محسوب می شود یا خیر؟این نوشته با رویکردی تاریخی سعی در فهم ماهیت حزب التحریر و امکان روی آوری این حزب به خشونت را دارد.فرضیه ی نویسنده این می باشد که حزب التحریر هرچند تا کنون به خشونت روی نیاورده ولی با توجه به دوعامل 1-سرکوب شدید در منطقه اسیای مرکزی و و با تکیه بر نظریه ی محرومیت نسبی در مباحث جامعه شناسی سیاسی و 2-ایدئولوژی این حزب که دست حزب را برای روی اوری به خشونت با ز می گذاردامکان روی اوری آن به خشونت در اینده زیاد می باشد.
کلیدواژه ها:
حزب التحریر-آسیای مرکزی-خشونت-افراط گرایی
وضعیت : مقاله برای ارائه به صورت پوستر پذیرفته شده است