بی‌طرفی مثبت؛ تعیُنی ساختاری برای سیاست راهبردی ایران در منازعات خاورمیانه
کد مقاله : 1033-IRFP-FULL
نویسندگان:
سیدرضا موسوی نیا *
استادیار روابط بین الملل دانشگاه علامه طباطبایی
چکیده مقاله:
...جنگ داخلی سوریه، مهمترین منازعه منطقه و شاید جهان در مقطع کنونی است که بالغ بر شصت کشور را به طور مستقیم و غیرمستقیم درگیر کرده است. در این میان، سیاست راهبردی جمهوری اسلامی ایران در سوریه، اهمیتی حیاتی برای امنیت ملی کشور دارد. با این مقدمه، مطلوب‌ترین سیاست راهبردی ایران در خاورمیانه به طور عام و در جنگ داخلی سوریه به طور خاص، مسئله اصلی این مقاله را تشکیل می‌دهد.(سؤال پژوهش) نویسنده با روشی، توضیحی تحلیلی به مطالعه تطبیقی چهار منازعه سرنوشت ساز در خاورمیانه شامل: جنگ اعراب و اسرائیل 1967 و 1973، جنگ ایران و عراق 1980-1988، حمله امریکا به عراق،1991 و حمله امریکا به افغانستان 2001 و عراق 2003 می‌پردازد (روش پژوهش) و بر اساس شواهد تاریخی نشان می‌دهد، قدرت‌های مداخله‌گر خارجی با چهار راهبردِ مدیریت بحران، توازن‌سازی از دور، توازن‌سازی سنتی و توازن‌سازی ترکیبی به این منازعات پایان داده‌اند و زمینه ارتقاء "قدرت سوم" در ساختار قدرت منطقه‌ای را فراهم کرده‌اند. (داده پژوهش) بر این اساس:nاتخاذ راهبرد "بی‌طرفی مثبت" در منازعات فعال منطقه، الزام و تعیُنی ساختاری و اتخاذ راهبرد "توازن‌سازی از دور"، مطلوب‌ترین و عقلایی‌ترین سیاست راهبردی ایران در جنگ داخلی سوریه است.(فرضیه پژوهش) بالمال حضور مستقیم نیروهای نظامی ایران در جنگ سوریه، راهبردی پرهزینه و تهدید‌کننده امنیت ملی است اما توازن‌سازی از دور، مطلوب‌ترین سیاست راهبردی جمهوری اسلامی است.(راهکار پژوهش)
کلیدواژه ها:
بی طرفی مثبت، توازن سازی، سوریه، خاورمیانه، ایران
وضعیت : مقاله برای ارائه شفاهی پذیرفته شده است