اهمیت منابع انرژی خلیج فارس بر امنیت انرژی چین در دورۀ پسابرجام
کد مقاله : 1244-IRFP-FULL
نویسندگان:
سید محسن مصطفوی اردبیلی *1، هادی آخوندی نعمت آباد2
1دانشجو
2کارشناش فرهنگی مجمع تشخیص مصلحت
چکیده مقاله:
مبحث انرژی از تأثیرگذارترین مسائل در اقتصاد جهانی است و کشورها و مناطق دارای ذخایر انرژی از توان بالقوۀ تأثیرگذاری منطقه ای و بین المللی برخوردارند. ازجمله این مناطق استراتژیک خلیج فارس است که 47 درصد ذخایر نفتی و 42 درصد ذخایر گاز طبیعی دنیا را در خود جای داده است. تقاضای جهانی انرژی بین سال های 2015 تا 2030 حدود40 درصد رشد خواهد داشت واین سوخت ها کماکان بزرگ ترین منبع انرژی باقی و خلیج فارس در این میان نقش بسیار مهم و حساسی بر عهده خواهد داشت. nکشور چین طی سالیان اخیر نگاه ویژه ای به خلیج فارس داشته است و به طور چشم گیری به نفت آن وابسته شده است و جانشینی برای منابع انرژی این منطقه ندارد، بنابراین امنیت انرژی را می توان یکی از مؤلفه های اصلی شکل دهی به سیاست خارجی چین در خلیج فارس دانست که به عاملی حیاتی و اصلی تبدیل شده است. افزایش همکاری اقتصادی چین با کشورهای منطقۀ خلیج فارس از جمله ایران را نیز می توان در پرتو نیازهای فزایندۀ این کشور به منابع انرژی نفت و گاز در مدیریت توسعۀ اقتصادی اش ارزیابی کرد. حمایت های چین از ایران در دوران تحریم، می تواند چشم انداز روشنی در آینده همکاری ها در زمینه انرژی در دوران پساتحریم باشد. این کشور حدود ۵۰ درصد از انرژی مورد نیاز خود را از خلیج فارس تأمین می کند که در آینده ای نزدیک به بیش از 70 درصد خواهد رسید.سوال مقاله در مورد چگونگی تامین 20 درصد انرژی جدید مورد نیاز چین و چگونگی تامین امنیت کل آن در منطقه متشنج خاورمینه میباشد و فرض مقاله بر این است که ایران هم در تامین سهم جدید انرژی و هم در تامین امنیت میتواند شریک بالقوه و اصلی چین در خلیج فارس باشد . nچارچوب نظری مقاله بر اساس لیبرالیسم و مفهوم وابستگی متقابل آن است .
کلیدواژه ها:
ایران، چین، خلیج فارس، انرژی، برجام، پساتحریم
وضعیت : مقاله برای ارائه به صورت پوستر پذیرفته شده است